Новите светови на Mooger Fooger

Новото, фантастично остварување на Mooger Fooger, албумот „La Kaña“ е, едноставно, антологиско. Промоцијата е закажана за 14 септември, во (истоимениот) клуб La Kaña во Стара Скопска Чаршија, со почеток во 21 часот.

Не помина ни една година од изданието на албумот „4 Јули“ на Mooger Fooger а овој бенд веќе најави промоција на новиот албум „La Kaña“. И со овој албум, Mooger Fooger не престанува да изненадува. Кога го издадоа својот претходен албум „4 Јули“, се чинеше дека Mooger Fooger го досегнаа плафонот на можните музички акробации. Но, за неуморниот Сеад Хаџиќ-Сецко приказната никогаш не престанува. Тој и неговите дваесетина гости на новиот проект донесуваат нови изненадувања за оние што знаат што е музика и ја сакаат музиката. Новиот материјал е едноставно фантастичен. Самиот редослед на 12-те музички стории на албумот ќе ве истрипува до максимум. И овој албум на Mooger Fooger можеме да го сметаме за антологиски, бидејќи се работи за проект музички пребогат со композиции и инструментални изведби од кои запира здивот.

Универзумот на Mooger Fooger уште еднаш се докажува како динамичен, нов и непредвидлив, богат и возбудлив. На албумот се објавени 12 композиции на кои гостуваат низа познати имиња како вокали, инструменталисти и текстописци: Горан Трајковски, Оливер Јосифовски, Драган Гиновски-Гино, Васко Бојаџиски, Иван Бејков, Тина Иванова, Ади Имери, БранкоИлиевски, Мухамед Ибрахими, Зоран Тортевски, Џабир Дерала и постојаните членови на бендот Сашко Костов, Соња Димитриоска, Огнен Мангаровски, Џоле Максимовски и Игор Стојановски.

Насловот на албумот е „La Kaña“ според истоимениот клуб во Стара Скопска Чаршија што е посебна приказна со која Сеад Хаџиќ сака, на нему сопствен начин, да испрати порака дека сцената е серизоно контаминирана. Да се надеваме дека за тоа самиот автор ќе проговори повеќе во некоја наредна прилика. Засега, тој е фокусиран на финиширањето на подготовките за јавна презентација на овој одличен проект. Дизајнот на албумот е атрактивен и необичен и е креација на Даниела  Хаџиќ.

За крај, вредно е да се спомене дека Сеад Хаџиќ и во овој албум учествува како композитор и изведувач на повеќе инструменти, вклучувајќи голем дел од неговата гитарска колекција, мандолина, синтисајзер и што уште не. Овој неуморен рокенрол борец и виртуоз и неговите прекрасни гости заслужуваат полно внимание. Тие што знаат што е музика ќе го ценат трудот и пожртвуваноста на целиот тим и ќе ја прошират добрата вест дека на сцената сé уште се негуваат високи уметнички вредности.

Shortcut News

shortcut.production@gmail.com

BURIED IN CLOUDS

To the person and work of Miroslav Stojanovic - Shuki 

I was drinking at least one espresso with Shuki in La Bohème every morning for three months. We always sat at the same table, under the old radio receiver and an outdated calendar, he with an old-fashioned curtain behind him, me sitting opposite to him and with a slight view on the tiny street, as narrow as to put a car and a bike together. Behind me was the window-refrigerator which produced strange sounds from time to time.
There, surrounded by the quiet sounds of a totally marginal radio station, under the watchful morning eye of the waitress from the good old from catering school, with the weak smell coming from the kitchen into the nostrils, Shuki and I were starting a new philosophical and aesthetic workshop every morning, spicing it up occasionally with political-pornographic elements and totally psychedelic sequences.
Statistically, as well as in terms of contents, this period was more than rich. We met probably sixty times, drank at least 200 coffees and smoked over 2,000 cigarettes at those morning meetings. We were late for work probably nine out of ten times when we had our morning sessions. At each meeting we had at least one new topic. We dind’t miss a single occasion to spit on the quasi-intellectual masturbators, new-comer peasants and the baroque façade of the cottage-state in which we live. However, they were side little themes, like small boxing bags in the wardrobe of gladiators. The old checkered tablecloths in La Bohème heavy philosophical issues, poetry, painting, multimedia, extraordinary visions were rolling like the massive stone of Sisyphus. Each get-together with Shuki is a new mental desire, and what we did every morning at that time was a serious brain-building training.
I re-discovered Shuki then. I saw the labyrinths in and of his being in a rotating 3D version. I noticed that Shuki is one of those rare people of whom you are never sure if they are here. He inadvertently changes the axes and directions of gravity. Sometimes, he stands on the ground (rarely). Often, his boots are in a mixture of dense dark stormy clouds to his ankle, and over his head is an unknown planet that gravitates towards the empty sky, spilling rocks, rivers, oceans and cities onto his head. Skywalker, but lost.
After this period of over 200 coffees and 60 themes, anything that comes out from under the brush of Shuki does not surprise me. However, the absence of surprise is replaced by more intense, delicate and complex experience multiplied by millions of his creations. I know what is behind them. And I'm sorry that he doesn’t have nearly so many works as there are chambers in his crazy head. And in each chamber he has at least one door that leads to a maze from which an exit rarely exists...
Both as a person and as an artist, Miroslav Stojanovic - Shuki cannot fit in the space where you see or think you see him, nor in time where you are or think you are, or you have the impression that he is.
You can place Shuki in the 19th century, in the dark Middle Ages or in the last terrible hour of silence in Pompeii. You can place him in a colony on Mars in the future. Not now and not here.
But if by chance you lay your hands on a miraculous sensor for the spirits of the time, for the people dead and unborn, for the nature created and uncreated, a sensor for human creations destroyed and those yet to be created - you will get the same signals and currents from all sides. All of them will type the same message on the transcendental telegraph device, "Not now and not here! This man, this being is not now and not here!"
Shuki is in a constant mental and spiritual lunar juncture. Like the moon in the tearful eyes of the sky lover, he is capable of continuous altering, but unlike the Moon, he is not made of cold rocks and dust, but by explosives, vivid colors, bones, meat and thoughts. Shuki tells a new story all the time, a story about an entirely new Cosmos, other than anyone can imagine or experience now or here, anywhere and anytime. Yes, he is not now and not here, but in the same time, he is always and everywhere, never and nowhere.
Looking at the works of Shuki I experience them as both mythical and sci-fi bird simultaneously. He and his works are like a story about a mythological-sci-fi-cartoon hero, a hybrid between human, beast and machine - an experiment in which you are not certain, it scares you, causing dizziness and attracts you. It is a story about the world we live and die in, yet it is not the same world.
Therefore, he is not here and is not now, whenever, wherever.
Xhabir Deralla
A Friend of Shuki

NOT NOW AND NOT HERE [e-poster]

Not Now and Not Here | Exhibition | Miroslav Stojanovic - Shuki

Opening April 6, 2012, Gallery 7, Skopje Old Town, 20h.

НЕ СЕГА И НЕ ОВДЕ

Изложба на Мирослав Стојановиќ - Шуки 
Петок | 6 април 2012 | Галерија 7 (Стара Скопска Чаршија) | 20 ч. 

Секогаш нов и непредвидлив, Мирослав Стојановиќ – Шуки ќе ни се претстави со изложбата „Не сега и не овде“ во Галерија 7 (Стара Скопска Чаршија), на 6 април (петок) со почеток во 20 часот. 
Изложбата „Не сега и не овде“ на Мирослав Стојановиќ – Шуки ја сочинуваат 11 ликовни дела во комбинирани техники со мотиви инспирирани од внатрешниот свет на овој ликовен уметник. Тоа е свет кој татни од судири на мислата со емоцијата, студената опсервација на светот и чувството на апсурдот и хаосот.  
Новата серија ликовни дела на Шуки е како продорен поглед на гавранот кој е во бришечки лет високо над површината на земјата, мутиран гавран кој намерно ја губи контролата над својот лет и како клин во небото, час ја скенира планетата Земја, час прави стрмоглав лупинг правејќи фотографија од небото од која се одзема здивот. 
Галерија 7 е простор во кој изложуваат ликовни уметници во последниве 30 години. Тоа беше и остана едно од омилените собиралишта на уметниците кои упорно и доследно го чуваат духот на Старата Скопска Чаршија како културен центар на градот.

ДО ГЛУЖДОВИ ВО ОБЛАЦИ

Кон ликот и делото на Мирослав Стојановиќ – Шуки 

Мирослав Стојановиќ - Шуки

Имав еден период од три месеци кога секое утро со Шуки пиев по најмалку едно еспресо во кафеаната Боеми. Секогаш седевме на истата маса, под радиото и стариот календар, тој со старомодната завеса зад него, јас со поглед кон него и малку кон тесната уличка во која одвај можат да се разминат точак и кола. Зад грб ми беше фрижидер-витрината која произведуваше чудни звуци од време на време. 
Таму, придружени од тивките звуци на некоја тотално маргинална радио-станица, под будното утринско око на келнерката од старата добра угостителска школа, со слаб мирис кој допираше од кујната во ноздрвите, јас и Шуки секое утро започнувавме нова филозофско-естетска работилница, зачинувајќи ја повремено со политичко-порнографски елементи и тотално психоделични секвенци. 
Статистички, како и содржински, овој период беше пребогат. Се сретнавме веројатно шеесет пати, испивме најмалку 200 кафиња и испушивме над 2.000 цигари на тие утрински средби. Задоцнивме на работа веројатно девет од десет пати што се сретнавме. На секоја средба имавме најмалку една нова тема. Ниеднаш не пропуштивме да ги исплукаме квази-интелектуалните мастурбатори, покондурената сељачаана и барокната фасада на шупата од држава во која живееме. Но, тоа беа странични темички, како мали боксерски вреќи во гардероба на гладијатори. На стариот кариран чаршаф во Боеми се тркалаа како грамадниот камен на Сизиф, тешки филозофски прашања, поезија, сликарство, мултимедијала, вонсериски визии. Секое седнување со Шуки е нова ментална желба, а тоа што ние го правевме секое утро во тој период, беше сериозен brain-building тренинг.
Како повторно да го запознав Шуки тогаш. Ги видов лавиринтите на и во неговото битие во ротирачка 3D верзија. Забележав дека Шуки е еден од тие ретки луѓе за кои никогаш не си сигурен дали се тука. Тој, не сакајќи, ги менува оските и правците на гравитација. Некогаш стои на земја (ретко). Најчесто, неговите чизми се до глуждови во густата смеса на темните олујни облаци, а над главата му е некоја непозната планета која гравитира кон празното небо, истура камења, реки, океани и градови врз неговата глава. Skywalker, ама изгубен.  
По тој период од над 200 кафиња и 60 теми, ништо што излегува од под четката на Шуки не ме изненадува. Но, отсуството на изненадување го отстапува местото на интензивно, деликатно и комплексно доживување помножено со милион од неговите креации. Знам што стои зад нив. И жал ми е што нема барем оддалеку приближно толку дела колку што има комори во таа негова луда глава. А во секоја комора има барем по една врата која води кон лавиринт од кој ретко кога има излез...
И како личност и како уметник, Мирослав Стојановиќ – Шуки не можете да го сместите во просторот во кој го гледате или мислите дека го гледате, ниту во времето во кое се наоѓате или мислите дека се наоѓате, односно имате впечаток дека и тој е во истото време со вас. 
Шуки можете да го сместите во 19. век, во мрачниот Среден Век или во последниот страотен час на тишината во Помпеја. Можете да го сместите во колонија на Марс во иднината. Не сега и овде.
Но, ако случајно ви падне в раце некој волшебен сензор за следење на духовите на времето, луѓето изумрени и неродени, природата создадена и несоздадена, човечките творби разурнати и тие што допрва ќе се создадат – ќе добиете исти сигнали и струења од сите страни. Сите ќе истипкаат иста порака на трансенденталниот телеграфски апарат: „Не сега и не овде! Овој човек, ова битие не е сега и не е овде!“
Шуки е во постојана ментална и спиритуална мена. Како Месечината во насолзените очи на вљубеникот во небото, тој е во состојба на постојано менување, но за разлика од Неа, тој не е составен од студени карпи и прашина, туку од експлозиви, живи бои, коски, месо и мисли. Шуки постојано раскажува некоја нова приказна, за некој потполно нов Космос, поинаков од оној што може да го замисли или доживее било кој сега и овде, некогаш и некаде. Да, тој не е сега и не е овде, но истовремено тој е секогаш и секаде, никогаш и никаде. 
Гледајќи ги делата на Шуки го доживувам како митска и sci-fi птица истовремено. Тој и неговите дела се како приказна за митско-научнофантастичен стрип јунак, хибрид меѓу човек, ѕвер и машина – експеримент во кој не сте сигурни, ве плаши, ви предизвикува вртоглавица и ве привлекува. Тоа е приказна за светот во кој живеете и умирате, но истовремено не е тој истиот свет. 
Затоа, тој не е овде и не е сега, кога и да е, каде и да е. 


Џабир Дерала
Другар му на Шуки 

Нови предизвици

Конечно, концерт на 
MOOGER FOOGER


петок | 9 март 2012 | МКЦ | 21.00 ч.

Во пресрет на концертот на Mooger Fooger: богатство од инструменти и музички линии, поезија, визуелни ефекти и пораки, голем број учесници, нови изрази и многу возбуда

По промоцијата на албумот „4 Јули“ на Mooger Fooger кон крајот на септември минатата година, бендот се појави во неколку наврати, но со неформални настапи за ограничен број публика. Љубопитноста на публиката за тоа како изгледа овој комплексен музички проект на Mooger Fooger во живо на сцена конечно ќе може да се задоволи. Mooger Fooger настапуваат во живо на 9 март во концертната сала на МКЦ (21ч.).

Фронтменот на Mooger Fooger, Сеад Хаџиќ - Сецко изјави дека најголем дел од креативниот тим на албумот ќе бидат дел од концертниот настап на бендот, што самото по себе е предизвик, со оглед на тоа колкава екипа учествуваше во креирањето на албумот. Во подготовките на овој концерт, таа екипа е уште поголема, а со тоа и содржините кои ќе ѝ бидат понудени на скопската публика. Тие ќе се погрижат за секој детаљ од настапот, почнувајќи од светлото, завршувајќи со изгледот, мејкапот и костимите на тие што настапуваат. Креативците задолжени за визуелниот настап собрани околу овој проект изработија многу интересен концепт и визуелен материјал кој ја поткрепува приказната за овој бенд и неговата долгогодишна музичка авантура.

Самиот бенд засилено се подготвува за настапот со музички проби на кои експериментирањето со звукот не престанува. На некои од пробите, бендот изгледа како да сака да создаде сосема ново дело, користејќи го материјалот на албумот само како појдовна основа, но надградувајќи го материјалот со нови, досега неслушнати содржини.

Публиката од овој концерт може да очекува богатство од инструменти и музички линии, поезија, визуелни ефекти и пораки, голем број учесници, нови изрази и многу возбуда.

Shortcut Production News